Birkaç anı:..

Kızının birisi Bikev’de kalan bir baba İsmail Işık..Çiftçi..Geçimini zor sağlıyor..Küçük kızının da yurda girme ihtimalinin az olduğunu anlıyor..Israrlı…Anlatılanları kavramak istemiyor sanki...Kontenjan sorunu,kapasite filan diyoruz..Olmuyor.. Yatağımız yok diyoruz… en sonunda..

Çözümü hemen geliyor..”Benim kızım ablasıyla aynı yatakta yatar..J”Şimdi abla-kardeş yurdumuzdalar…

Nurşen Fidan anlatıyor.. “Sabah beş’te kalkıp 15:30 a kadar tütün topluyorduk..Ben, 17:00 de KPS ye çalışmaya başlıyordum..Çoğu kez masada uyuyordum..Memurluk müjdesini, sofrada iken dayım getirdi..Herkes yemeği bıraktı..Sarıldık birbirimize..” O artık üniversitede çalışıyor, ekmeğini kazanıyor…

Sevcan Aslantaş anlatıyor.. “Çalışmak ne kadar güzelmiş Sema abla..İşinin olması,kendi evin olması..Kendi paranı harcamak..(Küçük bir çatı katı kiralamış,ninesiyle birlikte kalıyor).. Okul biter bitmez iş buldum ,çok mutluyum..İlk günler uykum kaçtı..Geceleri uyuyamadım..

Çalışırken özel hayatım siliniyor sanki..Kendimi işe veriyorum..aileme çok şey borçluyum beni okuttular..” diyor ve Bikev’e teşekkürü unutmuyor…

Rüştü Koray

Samiye Beşkardeş

Selma Kurdakul

Şükran Kurdakul

                   İçerik İçin TIKLAYINIZ