BİR EĞİTİM İMECESİNİN MASALI...

Bu öykü varlarla yokların öyküsüymüş..

O halde,bir varmış bir yokmuş....

Bir zamanlar; dikeni,otu var...ürünü,çiçeği yok...toprağı az,taşı çok ..yalnız ve çorak bir tarla varmış.... Üzerinde; nasılsa bitmiş bir delice zeytin, bir de incir ağacı ..ama dallarında öten kuşlar yokmuş..Geleni gideni yokmuş,ayak basanı, eğileni, kalkanı.. yokmuş...Susuzmuş yıllardır..Yağmurdan başka su kardan başka ak görmemiş....O yüzden sarısı çok... yeşili yok bir toprakmış bu...

Dedik ya.. bu öykü varlarla yokların öyküsüymüş.. Gel zaman git zaman,varlarla yoklardan bir Koca Aşığın dediği... Aşık Veysel’in dediği olmuş..Onun sadık yarine, insanlar gelmişler önce.... Demişler ki yapraksız ağaç,susuz toprak olur mu ?...

Bu insanlar kavuşturmuşlar iki sevgiliyi... Sonra “Bağrın yarmışlar kazma ilen bel ilen”..o da onları karşılamış gül ilen..Çünkü zaten o da onları beklerimiş..Toprağın kendisi harç,taşları yapı olmuş sonra, dikenleri de çiçek...Usul usul yer değiştirmiş sarı ile yeşil,diken ile gül,güneşle gölge... yani siz anlayın... yoklarla varlar.......

Kimler mi kavuşturmuş sevgilileri, canı toprağa getiren canlar, kimlermiymiş..Bilseniz kimler kimler varmış..Varların kimi hem varmış... hem de yokmuş.. Bak,Rüştü KORAY, hem varmış hem yokmuş.. O zamanlarda; Şükran – Selma KURDAKUL’lar varmış,Samiye Beşkardeş,İsmail ULUBAK’lar varmış..SAVAŞAL’lar, EGELİ’ler, BOROVALI’lar varmış..Toprak çorakmış, verimsizmiş ama seveni, dostları varmış..Suya yol veren, ona arklar açan, kazma vuran nice dostları varmış...

Su yürürken yatağında..Tam o sırada, işte tam o sırada; güzel kızlar doğmuş köylerinde...Hatta suya kavuşmuş tohumlar gibi ana karnında yaşama sırasını bekleyen bebekler de varmış..Hatta sırası gelmeyenler de varmış..Anneleri,babaları onları çok severmiş...

Onları seven başkalarıda varmış....Varmış ama birbirleri ile tanış değillermiş...Yunus’un deyişiyle yani, tanış olamamışlar... işi kolay kılamamışlar... Günler,haftaları,haftalar ayları,aylar yılları kovalamadan önce.....Sarılar yeşillere,taşlar yapıya dönüşmeden önce....Bebelerimiz doğmadan,küçüklerimiz büyümeden önce...Bir araya gelmiş birler...Birler....Onlar...Yüzler toplanmışlar.Toplanmışlar ama hepsi de şaşırmışlar....... Çünkü ne kadar artsalar da yine BİR oluyorlarmış...

İşte öyle..Kafalar,eller birleşmiş...... Gönüller birleşmiş ve demişler ki hep bir ağızdan: “İkilikte hayır yok, birliktir esas olan...Madem ki toprağımıza su geldi,mademki tohumumuz var.. Topraktan anlayanımız var...Kazanımız, kızanımız var..Mademki aklımız, yüreğimiz, ellerimiz, kollarımız var, hele öğretenimiz ve öğrenenimiz var... O halde bir olalım..Diri olalım” demişler...

İşte o sırada tam da o sırada ...Sanki toprak oynamış şöyle bir yerinden...Sanki canlanmış gibi yeniden... Çünkü konuşurken bunları Birler, yüzü gülmüş ana karnında ki bebelerin ve yüzü gülmüş toprağın altındakilerin...

Meğerse..

Bu toprakların altında;
Bizim Birler..., daha bebekken, hatta doğmadan önce; bu sözleri ayniyle söylemiş, bu toprağı ayniyle ama kaniyle sulamış nice koç yiğitler, nice güçlerini birleştirmişler yatarmış...Onlara Kuvvayı Milliyeci derlermiş...... Onların yüzü gülünce gülmüş toprağın üstündekiler de ...Ve yeniden bir olmuşlar .... Birlikte sürmüşler toprağı...Ve meyvelenmiş ağaçları...Dolu dolu olmuş altın rengi başakları..Ballı incirleri,zeytinleri birlikte toplamışlar...Bölüşmüşler ekmeği....Onlar ermiş muradına.... demeden masalımızı bitirmeden önce.... Masalımız varlarla yoklar üstüne dedik ya....
O halde

Bir varmış bir yokmuş....
Rüştü KORAY yok imiş, Rüştü KORAY Kız Öğrenci Yurdu var imiş.. Şükran KURDAKUL yok imiş, Bigadiç Kültür ve Eğitim Vakfı var imiş...
Yüzbaşı Şevket Gürsel , Binbaşı Mehmet Salih Bey yok imiş....
Kuvvayı Milliyeciler var imiş...
Ve
Mustafa Kemal yok imiş...
Mustafa Kemal’in oğulları ....kızları var imiş....

Bir varmış bir yokmuş....
Rüştü KORAY var imiş
Şükran KURDAKUL var imiş
Yüzbaşı ŞEVKET var imiş
Binbaşı MEHMET var imiş ......

KIZLARIYLA OĞULLARIYLA BİNLERCE MUSTAFA KEMAL’LER VAR İMİŞ....

ONUNCU YILIMIZ KUTLU OLSUN......
A.Sedat ULUS Bigadiç,12/05/2005


© 2008 Bikev BIKEV